Jerzy Ignatowicz
Prawnik, sędzia, wykładowca akademicki
- Urodzony
- 27 sierpnia 1914, Sejny
- Zmarł
- 30 sierpnia 1997, Warszawa
- Zawody
- prawnik, sędzia, wykładowca akademicki
Jerzy Ignatowicz urodził się 27 sierpnia 1914 roku w Sejnach. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim w 1936 roku, a następnie odbył służbę wojskową i aplikację sądową. W 1939 roku został zmobilizowany, trafił do obozu jenieckiego, a po zwolnieniu działał w ruchu oporu. Po II wojnie światowej orzekał w różnych sądach. W latach 1955-1984 był sędzią Sądu Najwyższego.
Od 1960 roku pracował jako nauczyciel akademicki na Wydziale Prawa i Administracji UMCS, gdzie wykładał do 1992 roku. Uzyskał tam stopnie doktora i docenta, a następnie tytuły profesora nadzwyczajnego i zwyczajnego. Kierował Zakładem Prawa Spółdzielczego i Organizacji Spółdzielczości, a w 1994 roku otrzymał doktorat honoris causa UMCS. Specjalizował się w prawie cywilnym, rodzinnym, rzeczowym i spółdzielczym. Był członkiem Rady Legislacyjnej oraz Komisji do Spraw Reformy Prawa Cywilnego, a także autorem lub współautorem ustaw. Zmarł 30 sierpnia 1997 roku w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim.
Na podstawie artykułu „Jerzy Ignatowicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.